Impressum / kontakt

nowości / zapowiedzi


aktualności książki wystawy konferencje teatr radio

 

aktualności

  • Rozmowa na wystawie Witkacy. Sejsmograf epoki przyspieszenia z Polą Dwurnik o komiksie wg Jedynego wyjścia - w programie Katarzyny Janowskiej "Rezerwacja" Onet Kultura, 23.09
  • Komiks wg "Jedynego wyjścia" z rysunkami Poli Dwurnik już w druku!
    Premiera książki: Sobota, 1 października 2022 godz. 15:00, hol główny Muzeum Narodowego w Warszawie. W spotkaniu wezmą udział: Pola Dwurnik, Zofia Machnicka i Paweł Polit.
    Komiksowy artbook Jedyne wyjście, narysowany przez Polę Dwurnik według scenariusza Wojciecha Sztaby, historyka i krytyka sztuki, badacza twórczości Witkacego, to wizualna interpretacja ostatniej powieści Stanisława Ignacego Witkiewicza pod tym samym tytułem. Konfrontuje ona dwie postacie: malarza Marcelego Kiziora-Buciewicza i filozofa Izydora Smogorzewicza-Wędziejewskiego. Jedyne wyście to historia ich przyjaźni i konfliktu, umieszczona w dystopijnej scenerii niedalekiej przyszłości. Na kartach komiksu, działalność literacka, filozoficzna i artystyczna Witkacego, spotykają się w interpretacji współczesnej artystki. Charakterystyczna czarno-biała kreska Poli Dwurnik, czerpiąca z malarskiej i portretowej stylistyki Witkiewicza, wydobywa zarówno myśl filozoficzną, jak i humor powieści. Publikacja towarzyszy wystawie „Witkacy. Sejsmograf epoki przyspieszenia” w Muzeum Narodowym w Warszawie, której kuratorami są Zofia Machnicka i Paweł Polit. Wydawcą komiksu jest Muzeum Narodowe w Warszawie, a współwydawcą Krupa Gallery z Wrocławia.

    The graphic novel “The Only Way Out”, drawn by Pola Dwurnik to the script by Wojciech Sztaba, an art historian and researcher of Witkacy’s oeuvre, is a visual interpretation of Witkacy’s eponymous last novel. Both the graphic and the original novel confront two characters: the painter Marceli Kizior-Buciewicz and the philosopher Izydor Smogorzewicz-Wędziejewski. “The Only Way Out” tells the story of their friendship and conflict, placed in a dystopian setting of the near future. Dwurnik’s distinctive black-and-white line draws on Witkiewicz's painterly and portrait style to bring forth both the philosophical thought and humor of his last novel. The publication accompanies the exhibition “Witkacy. Seismograph of the Acceleration Age” at the National Museum in Warsaw, curated by Zofia Machnicka and Paweł Polit. The publisher of the graphic novel is the National Museum in Warsaw, while the co-publisher is the Wrocław-based Krupa Gallery.

  • zob. Facebook
  • Zob. też Wojciech Sztaba, Projekt scenariusza wystawy S.I. Witkiewicza w Paryżu, Centre Georges Pompidou, 1983. Tu: scenariusz komiksu.
  • "Witkacy!" nr 1/2022 (12)
    Od Redakcji "Witkacego!":
    Dramaty i powieści Witkacego piszą się od nowa – same. Metaforą naszych czasów jest nie tylko szalona lokomotywa, która, coraz bardziej rozpędzona i wściekła, mknie w nieznanym kierunku, ale i za plecami słyszymy złowrogie wrzaski Gyubala Wahazara.
    12. numer „Witkacego!” jest wyrazem solidarności Redakcji z Ukraińcami. Solidarność to niejako podwójna, gdyż 24 lutego 137 lat temu urodził się Stanisław Ignacy Witkiewicz. Obchodząc kolejną rocznicę jego urodzin, słuchaliśmy wiadomości o agresji Rosji na Ukrainę. Myśleliśmy też o tym, że 18 września 1939 r. Witkacy popełnił samobójstwo na wieść o napaści Armii Czerwonej na Polskę. Jego szczątki do dziś spoczywają w ukraińskiej ziemi. Zaiste potworna to koincydencja dat i wydarzeń. Stąd wybór okładki tego numeru, autoportret Witkacego z samowarem, z 17 lutego 1917 r., tuż przed wybuchem rewolucji lutowej w Rosji.
    Związki Stanisława Ignacego z Ukrainą są niezwykle ważne zarówno dla jego życia, jak i twórczości. Młody Witkiewicz był uczniem lwowskiego gimnazjum, to we Lwowie w 1903 r. zdał eksternistycznie maturę i spędził pierwsze „dojrzałe” wakacje w Bohdanówce na Podolu. W 1916 r. Stanisław Ignacy Witkiewicz walczył w krwawej bitwie pod Witonieżem nad rzeką Stochod. W wyniku nabytych tam kontuzji został ewakuowany z frontu. Wydarzenia te odcisnęły piętno na całej jego późniejszej twórczości literackiej i uznaje się je za źródło jego katastrofizmu. We Lwowie wystawiał swoje obrazy, w 1920 r. uczestniczył w wystawie Formistów i Buntu w Muzeum Przemysłowym, a w 1924, 1929 i 1930 r. brał udział w tamtejszych Salonach Wiosennych TPSP. Jego sztuki były grane na lwowskich scenach, zarówno za życia autora, jak i po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości. Przypomnijmy choćby Jana Macieja Karola Wścieklicę czy W małym dworku w Teatrze Małym we Lwowie w 1926 r. Niektóre jego rękopisy zachowały się do dziś w zbiorach ukraińskich. Z Ukrainy pochodziła również żona Witkacego – Jadwiga z Unrugów Witkiewiczowa (1893–1968), która urodziła się na Podolu w Mokijówce.
    (dodał Przemysław Pawlak)
  • Kartka do Julii Wieleżyńskiejz 8 V 1938 r.
    Kartka adresowana do Julii Wieleżyńskiej (Dickstein; 1881-1943), filozofki, pisarki, krytyczki literackiej, poetki i tłumaczki (z dwunastu języków), działaczki ruchu emancypacyjnego. Ojcem Julii był matematyk Samuel Dickstein, współzałożyciel Mu- zeum Tatrzańskiego w Zakopanem. Wiadomość dotyczy portretu Adama Asnyka: „przez Ojca robionego wogóle (!) nie ma wcale”. Witkiewicz sugeruje, że prawdopodobnym autorem może być Wyczółkowski. Poza tym pisze, że: „co do Muzeum i Zborowskiego, to nic pomódz (!) nie mogę” – mowa o Juliuszu Zborowskim (1888-1965), wieloletnim dyrektorze Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem.
    Lamus, 58 Aukcja książek i grafiki, Warszawa, 4-5 czerwca 2022
    (dodali Stefan Okołowicz i Adam Degler)




  • Lech Sokół, Człowiek i drzewo, Warszawa 2022, Liber Pro Arte. Tu m.in.wiersze: Witkacy i Weltkatastrophe, Dnia 18 września Roku Pamiętnego.
    Fb
 
   

nowe publikacje

  • Tomasz Bocheński, Improwizacja w literaturze polskiej XX wieku, Łódź 2022, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego. Tu część: Witkacy, s. 271-320.
    Info wydawnictwa
    (dodał Paweł Polit)
  • Maciej Pinkwart, Mit Zakopanego i mity zakopiańskie. Od kuracji żętycowych do „Sylwestra Marzeń”, Nowy Targ 2022, Wydawnictwo WAGANT, Ilustracja okładki Magdalena Gądek (Sasa), s. 735.
    (dodał Janusz Degler
  • Magdalena Jastrzębska, Niezwykłe kobiety w Zakopanem, Łomianki 2022, Wydawnictwo LTW. Projekt okładki Jacek Świderski. Tu: VIII. Pani od muzyki – Maria Witkiewiczowa, IX. Pani z „Chaty” – Maria z Sobotkiewiczów Dembowska.
    (dodał Janusz Degler)
  • Karolina Matuszewska, Rewolucja z nudy, „Teatr” 2022, nr 3, s. 74-75. Narodowy Teatr Dramatyczny w Kownie, Szewcy według dramatu Stanisława Ignacego Witkiewicza. Reżyseria: Antanas Obcarskas. Premiera: 29 XI 2021
    (dodał Janusz Degler)
  • Pożegnanie Giovanniego Pampigliognego: Jan Polewka, Terminus Venezia – Roma; Barbara Osterloff, Jak powstawało „Serce nad Warszawą”; Joanna Pietrzak-Thebault, „Panie Gianni, to jest teatr żywy”, "Teatr" 2022, nr 1 (dodał Janusz Degler)
 

radio i TV

 
   

teatr

Sonata Belzebuba

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Reż. Radek Stępień.
Dramaturgia: Konrad Hetel
Scenografia: Konrad Hetel
Premiera 17.09.2022.
Plakat: Aleksander Walijewski ART
Zob. FB
(dodała K. Damar)

Die Beelzebub Sonate

Spektakl muzyczny Aleksandra Gabrysia wg dramatu Witkacego

50. Naxos Hallenkonzert, Frankfurt am Main, 12 czerwiec 2022
także Gare Du Nord, Basel, kwiecień 2022

Wykonawcy: Maja Bader – sopran, performance | Michael Engelhardt – głos, performance | Leonhard Dering – fortepian, performance | Kaspar König – instrumenty, performance | Aleksander Gabryś – kontrabass, performance.

 

Cnoty niewieście albo dziwki w majonezie

wg Szewców Witkacego
Krakowski Teatr Scena STU
reżyser: Krzysztof Jasiński
dekoracje: Katarzyna Wójtowicz
kostiumy: Anna Franczyk-Witkowska
muzyka: Janusz Grzywacz
Premiera: 20-02-2022
(dodał Janusz Degler)

 
   

wystawy / aukcje

   
 
   

konferencje / wykłady